Rehabilitacja kolan

> > Rehabilitacja-kolan

Staw kolanowy to najbardziej skomplikowany anatomicznie staw w naszym ciele. Zabezpieczają go mocne więzadła i silne mięśnie, posiada też dodatkowe elementy, np. łąkotki. Podobnie jak w większości przypadków, urazy kolan dzielimy ostre oraz schorzenia przewlekłe. Do tych pierwszych dochodzi głownie podczas działania dużych sił bocznych lub skrętnych. Na tego typu incydenty szczególnie narażone są osoby uprawiające sport, w którym staw skokowy jest zewnętrznie ustabilizowany, np. narty, rolki, łyżwy, piłka nożna. W takim przypadku cała siła zdarzenia przekazywana jest bezpośrednio na kolano.

Zazwyczaj urazom ostrym ulegają więzadła poboczne i krzyżowe przednie, łąkotki i ścięgno mięśnia dwugłowego uda. Najczęściej występujące uszkodzenia reagują dość charakterystycznie co ułatwia diagnostykę w procesie rehabilitacji kolan. Niestety nogi są naszym głównym środkiem lokomocji więc, prawie zawsze, będzie trzeba na pewien czas zaopatrzyć się w kule łokciowe aby umożliwić sobie bezbolesny chód. Początkowo rehabilitacja kolan skupi się na redukcji bólu, obrzęku (bardzo pomocna jest tu krioterapia i głęboka oscylacja) oraz zapewnieniu uszkodzonym tkankom maksymalnie dobrych warunków regeneracji. Po osiągnięciu pierwszych celów, rehabilitacja kolan skupia się na uzyskaniu bezbolesnego poruszania się, przysiadu, skoku, a następnie ćwiczeń z obciążeniem. W wypadku uszkodzenia aparatu więzadłowego – szybko wprowadzony jest proces stabilizacji i odzyskiwania czucia głębokiego (priopriocepcja – czucie ułożenia ciała) aby zabezpieczyć kolano przed kolejnymi urazami.

Do powstania schorzeń przewlekłych dochodzi głównie z powodu przeciążenia całego stawu. Duże obciążenia, nadwaga, nieodpowiednia technika ćwiczeń, ale też długo utrzymująca się pozycja stojąca i siedząca zaburzają balans w kolanie. Dodatkowo często występujące zaburzenia osi (koślawość, szpotawość, przeprosty) zwiększają obciążenie poszczególnych części ciała, predysponując tym samym do ich uszkodzenia np. koślawość kolan nadwyręża łąkotkę boczną. Najczęściej przeciążane tkanki w naszym kolanie to rzepka i jej troczki, ścięgno mięśnia czworogłowego i mięśni grupy tylnej uda oraz kaletki i zachyłki stawowe. Przeciążenia prowadzą nie tylko do uszkodzenia danych struktur, ale i zwiększają szanse na ich ostry uraz.

Po diagnostyce problemu rehabilitacja kolan skupia się na korekcji osi ustawienia kolan i całej kończyny dolnej oraz przyspieszeniu procesu pełnego gojenia. Dzieje się to poprzez zastosowanie terapii manualnej samego stawu oraz terapię tkanek mięśniowo-powięziowych, bardzo licznych i ciasno ulokowanych w kolanie. Jeśli chód pacjenta jest bolesny, należy zastosować kule łokciowe do czasu, aż możliwe będzie pełne obciążanie nogi. Końcowym etapem jest korekcja ustawienia kolana w życiu codziennym i podczas treningu co, korygując wzorzec ruchowy, ma za zadanie zabezpieczyć aparat kolana przed dalszym przeciążaniem struktur, a co za tym idzie nawrotom schorzenia.

Inne zabiegi z tej kategorii.